4 Eylül 2014 Perşembe

Allah Beni Böyle Yaratmış #10 - Special Edition

Yeni yaşıma sayılı günler kala yine kendimi anlatayım bu arada da eski günleri yad edeyim istedim. 30'a 2 kala büyümüş müyüm bi bakalım :)
  • Annemin 3.kez hamile olduğunu öğrenince çok kızmıştım onlara, hiç istememiştim yeni bir kardeş. Zaten annemler için de sürprizdi. O kadar üzüldüm ki kardeşim olacak diye ve annem o kadar kötü bir hamilelik dönemi geçirdi ki daha da kızdım karnındaki bebeğe. Bundan olsa gerek kardeşim ölü doğduğunda kendimi suçladım epey, annemin babamın yüzüne bakamamıştım suçluluktan. Ben istemiyorum diye oldu diye düşünmüştüm bütün bunlar. Allahtan annemle babam halimden anlayıp uzun uzun konuştular benle, zaten yaşama şansının az olduğunu, neden böyle olduğunu anlattılar da olası bir psikolojik travmadan kurtulmuş oldum.
  • Anneannem ve dedeme o kadar düşkünüm ki anlatamam, onlar benim büyükannem ve büyükbabam zaten. Özellikle büyükbabam bana çocuk değil bir birey gibi davranmıştır hep, söylediklerime değer vermiş, kendime olan güvenimi kazanmamda çok yardımcı olmuştur. Öldüğü gün hala hayatımın en kötü günüdür. 
  • Hayatım boyunca annemden, babamdan, hocamdan, patronumdan istediğim şeyler hep kabul edileceğini bildiğim şeylerdi. İnsanlardan fazlasını beklememeyi önceden öğrendim, ondandır belki hayatta az hayal kırıklığı yaşadım.
  • Oldum olası kalabalıklardan, çok sevdiğim insanlarla bile uzun uzun zaman geçirmekten sıkılırım. En huzurlu olduğum zamanlar en yalnız olduğum anlardır. 
  • Okumayı söktüğüm yaştan bu yana-ki 5 yaş oluyor bu- başucumdan kitap eksik olmadı. Hayatta terk etmediğim tek tutkum bu sanırım. Türü ne olursa olsun, anlamasam bile başladığım bir kitabı bitiremediğim olmamıştır daha.
  • Ağzından az laf çıkan ama kafası çok dolu bir insanım. Birisiyle saatlerce konuşmadan oturduğumun farkına bile varmam zaten çünkü ben kafamda ne muhabbetler döndürmüşümdür kim bilir :)
  • Hiç dışarıda oyun oynayan çocuklardan olmadım. Ama buna rağmen evde kendi kendine oynarken bile çenemi yarabilecek kabiliyetteymişim. Hala durur o 3-5 dikişin izi :)
  • Sevgisini gösterebilen bir insan değilim. En sevdiğim insanların bile sarılmasına, öpmesine dayanamam. Anneme çekmişim sanırım. Kızkardeşimle en büyük kavgalarımızın nedeni bana her gece iyi geceler öpücüğü vermesiydi desem anlarsınız durumun vehametini  :p
  • Annemden söz açılmışken devam edeyim. Kendisi şu dünyada incitmekten en korktuğum insandır. Babam öyle değil mesela. Dünyanın en rahat adamıdır. Kendisi çok otoriter bir aileden geldiği için bize tam tersi davranmıştır hep. Hayatımda dediğime, giydiğime, hareketlerime karışmamıştır hiç. Bir kere bile sesini yükseltmedi bana. Sevgililerimi bile hep kendisine anlatmışımdır herkesten önce. 
  • Çocukluğumdan aklımda kalanlarla devam edeyim. Misal babam beni 10 yaşıma kadar kucağında taşıdı desem abartmış olmam. Her eve dönüşte iş merdiven çıkmaya gelince bacaklarım tutmazdı benim. Babacım da n'apsın alırdı kucağına. 
  • Bununla alakalı bir hikayem daha var aslında. Ben ki sadece 2 kilo doğmuş bir insanım. Ona rağmen iki gün annem baygın yatmış beni doğurduktan sonra. Doktor da gelişmez, büyümez falan dedikçe bizimkiler nasıl baktıysa bildiğin dombili bir çocuk olmuşum. Annecim yazık beni taşırken nasıl yoruluyorsa yolda yanımızdan geçen adamlara amca annem çok yoruldu beni kucağında taşır mısın diye sesleniyormuşum :)
  • 9 yaşımdan beri gözlük kullanıyorum, ilk gözlüğümü aldığımda nasıl sevinmiştim anlatamam (bkz. ben küçükken çok salaktım).
  • Çocukken ne kadar lafbaz, öpçe (çorumca ukala) biriysem büyüdükçe eser kalmadı o halimden. Çocukluğumu bilenler o sevimli çocuk nasıl böyle ciddi bir insan oldu diye inanamıyorlar hatta. Zaten dünyanın en geyik insanı olmama rağmen nasıl beceriyorum bilemiyorum ama beni tanıyanların çoğunda bıraktığın ilk intiba çok ciddi bir insan olduğum yönünde. İnsan gerçekten hayret ediyor :)
  • Küçükken barbie bebeklerime diktiğim kıyafetleri görseniz şimdiki bazı modacılar halt ederdi yanımda o derece. Annem giyim öğretmeni olduğundan evde envai çeşit kumaş mevcuttu. Ben de o kumaşlardan ne elbiseler, ne bluzlar yapardım anlatamam. O kadar detay çalışırdım ki annem hayret ederdi. Kol kısımlarını oymalar, gizli dikişler hala bir kaçını saklamış annem şimdi verseler kumaşı, iğneyi, ipliği valla beceremem onları dikmeyi :)
  • Çocukluğumdaki tüm oyuncaklarım neredeyse ilk günkü gibi durur. Bi tanesi hariç. Babam çok heves edip maaşının beşte birine falan bana devasa bir bebek almıştı. O kadar sevip oynuyordum ki anlatamam. Tabi titiz bir insanım ya o bebeği ilk haftasında yıkamaya kalktım ama bi sorun neyle yıkamışım. Anneannemlerde koca bir kovanın içinde suyu görünce daldırdım bebeğin başını. Meğerse o turşu suyuymuş malum kış hazırlıkları. Hem bebeğin güzelim saçını hem de anneannemin o sirkeli limonlu turşu suyunu heder etmiştim. 
  • Çok uzattım artık son noktayı koyayım. Erkek olsam adım Eray olacakmış :S Her ne kadar Esra adının da pek meraklısı olmasam da erkek olmadığıma şükretme sebebimdir bu. 
Sonuna kadar okuduysanız azminizi takdir ediyorum gerçekten :)


14 yorum :

  1. sonuna kadar okuduysanız?
    u gotta be kidding me ms. esra :p
    (vay arkadaş, belki de mr. eray yazacaktım iyi mi :p)

    babaya +rep bu arada.
    adamın kare köküymüş.
    ama ailede bir otorite olması da şartken, anne rolü üstlenmiş.
    olması da gerekir bana kalırsa.

    by the way, ilk iki maddede ölümden gidince,
    'aha' dedim, 'neler oluyor?!',
    neyse, toparladım sonra.

    ilk maddede bildiğin büyük şaşırdım,
    büyük de üzüldüm.
    dayanamıyorum böyle yaşanmışlıkları duyunca.

    son olarak,
    ciddi bir insan olarak görülüyor olabilirsin,
    öylesindir de,
    ama çok da iyisin be ms. esra.
    hep böyle ol e mi?
    e.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk başlarda biraz damardan girmişim yazıyı bitirince fark ettim ama öyle içimden gelenleri pat pat yazdım diye silmek istemedim nasılsa sonlara doğru neşelendirir, unuttururum onları diye :)

      Babama ne desem az, ama annem otoriter olmazsa halimiz yaman olurdu onun da hakkını yiyemem :)

      son olarak,
      iyi sıfatını zat-ı alinizden duymak pek mutlu etti beni kuzum :)

      edit: imla :p

      Sil
  2. :)) sonuna kadar okunmayacak bir yazı değil eğlenceli. yalnız turşu suyu dedin canın turşu suyuu çekti yaa o turşu suyu dolu kova gözümde canlandı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım turşu suyu bulabilmişsindir hemen yoksa çok suçlu hissedeceğim kendimi :(

      Sil
  3. çok seviyorum bu yazı dizini okudukça okuyasım geliyo :) senin de yazdıkça yazasın geliyo ama dimiiii?? :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok mutlu ettin ben:)

      Pek belli ediyorum değil mi, en iyi bildiğim konu kendim olunca tutamıyorum çenemi sanırım :)

      Sil
  4. iki satır okur bırakırım dedim ama baktım sonuna kadar gelmişim. Gerçekten yazı diliniz çok kuvvetli kitaplarla cocukluktan hasır nesir olduğunuz cok belli:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, son zamanlarda birinden duyduğum en güzel iltifat bu sanırım :)
      Sonuna kadar okuduğum için tekrar teşekkürler :)

      Sil
  5. Blogları dolaşırken sizi gördüm. Yazınızı sonuna kadar okudum. Kendinizi ifade edişiniz samimi diliniz akıcı.

    YanıtlaSil
  6. aa okunmaz mı, süperdi
    turşusuyu :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkürler <3
      turşusuyu mu çekti senin canın da yoksa :))

      Sil
  7. İnsanın kurduğu cümleler kendini öyle güzel anlatıyor ki!
    Seni hep eğlenceli, kafa ve keyifli bir insan olarak düşünüyorum. Yanıldığımı da pek sanmam ;)
    Uzaktan biraz mesafeli gözüken insanlar, aslında pandora'nın kutusu gibidirler, keşfettikçe tadını daha çok alırsın. O yüzden böyle insanlar benim için potansiyel arkadaşlardır.

    Ve son olarak bu tarz yazıları daha sık yazmalısın.
    Okumak ve seni (daha) yakından tanımak çok keyifli!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mor Rimel, yorumların beni çok mutlu ediyor :)
      Ben de kendimi öyle düşünüyorum aslında :p

      Keyif aldığını duymak daha da mutlu etti beni, yazmaya sıkıştıkça kendimi anlatmak kolayıma geliyor sanırım. Hal böyle olunca bol bol denk geleceksiniz blogda bu postlara demek :)

      Sil