Neyse daha fazla uzatmadan mime geçelim efendim. İlk sorumuzla başlayalım:
1. Blog ismin neden bu? Özel bir anlamı var mı ki?
Daha önceki mimlerde de bahsettim bundan. Özel bir anlamı olmadığı gibi sevdiğim de söylenemez. Hayır insan bi blog açıyor durup düşünür azıcık di mi adını ne koysam diye. Aklımca tek derdim ne giysem olacak kadar yüzeysel bir insanım diye kendimce ironik bir başlık attım ama kaldı öyle. Lakin bu alanda bu isimle anıldığımdan değiştirmek işime gelmiyor :)
2. Hayatının en acı olayı ne ki? Ölüm dışında, sana ders veren bir şey yaşadın mı hiç?
Ben hayatta ölüm dışında bir acının olabileceğine inanmıyorum, çünkü karşısında çözüm bulamayacağım tek şey o. Ama onu elemişiz zaten.
Aşk acısına gelince..Amacım çok cooldum falan demek değil ama hiç aşk acısı çekmedim, anıra anıra ağlamadan hiç ne gittiğimde ne de gidildiğinde. Aşkından öldüğün adamı en kötü 2 ayda unutursun gider- o kadar bile sürmüyor aslında- ki buna da hayatımın acısı diyemeyeceğim.
Hayatımın en acı olayı mı bilemem ama bana ders veren bir olay yaşadım. Üniversite 1. sınıfın ilk aylarında yüz felci geçirdim. Çok abartılı bir şekilde değildim ama 18-19 yaşındaki bir insan için dünyanın sonu gibi bir olay olsa gerek aslında. O yaşıma kadar tek başına bırak hastaneyi hiç bir devlet dairesine, fatura yatırmaya bile gitmemiş olan ben ailemden sakladım bir de bunu. Nasıl o kadar soğukkanlı olabildim, haftada 2-3 kez hastane yolunu tuttum tek başıma, bi yandan derslere gittim hatta konserlerden bile geri kalmadım - ah Kargo ah. Bazen düşünüyorum şu an olsa aynı soğukkanlılıkla yaklaşamam. Neyse acitasyona gerek yok, Bruce Willis gülüşüm sayesinde gayet popüler olduğum bir dönemdi hatta :)
Bana ne öğretti bu süreç onu anlatayım. Ben korkak bir insandım ama aslında güçlü bir insan olabileceğimi ve kendimi idare etmek için başkalarına pek ihtiyacım olmadığını gördüm.
Arkadaş seçiminde verdiğim kararların ne kadar doğru olduğunu anladım hala ailemden ayrı tutmadığım dostlarım sayesinde. Ben aynada kendimi görüp hastaneye gitmeden bile giyinip, saçımı başımı toplarken pijamalarıyla soluğu yanımda alan Z.yi nasıl unuturum :)
Ve gerçekten hayatı bu kadar takmamak gerektiğini öğrendim. Zira tamamen psikolojik bir nedenden dolayı bu rahatsızlığı geçirmiştim. Bu hastalıktan beri mottom önce ben. Ben mutlu olmazsam, ben kendimi sevmezsem ve güvenmezsem hiç kimseye zerre faydam olmaz.
ps. Şu an gayet simetrik bir yüzüm var merak etmeyin :)
3. Yurt dışında görmek istediğin bir yer var mı?
Olmaz mı? Elimden gelse şu dünyada adım atmadık yer bırakmak istemem. Ama şimdilik Amerika'nın üç eyaleti ve bir kaç Dubai seyahati dışında bir yere gitmedim. Aslında niyetim gitmek değil yaşamak. Üniversiteye başlarken tüm eylem planım bunun eksenindeydi. Ama kısmet değilmiş.
Bu aralar yine yurtdışına göç etme isteğim geri gelmedi desem yalan olur. A.'nın aklına giriyorum ara sıra ama hadi hayırlısı :)
Ama Tomorrowland için Belçika'ya gitmezsem gözüm açık gider şu dünyadan :)
4. Hayatının kitabı ne?
Çok zor bir soru. Tek bir kitaba hayatımın kitabı demek okuduğum ettiğim o kadar şeye haksızlık gibi geliyor.
5. Koleksiyonun var mı? Varsa ne?
Makyaj koleksiyonu sayılıyor mu :)
Üniversite zamanından kalma bir kaç TBlık dizi+film+müzik arşivim var ama yıllardır yüzüne baktığım yok.
6. Hangi enstrüman olmak isterdin?
Kanun, ud gibi çalgılardan biri olmak isterdim sanki :)
Mmmm, kimleri mimlesem acaba?
Mor Rimel
Maya
Ponti
Ebe!
.jpg)
